خوب ِ من
میدانی
.
.
.
شب که روشن ِمهتاب را باور کرد
و ستاره بر دلدادگی ِ زجر خنجر کوبید
سرمای نیل گون ِ انگشتانت را حس کردم
که خاکستر ِ آتش درد هایم را فرو نشاند
باید سکوت کرد
می دانم
باید سکوت کرد تمامی ِ شب را یک صدا
و از جنجال ِ قلب های برهنه سخن نگفت
که شاید آواز ِ سکوتمان تسلیم دردهای منقلب شده ای باشد
که از عمق نفس ها جارسیت
خوب ِ من
می دانی
گل از آن روز هیبت یافت
که فتنه غنچه ی لبانت را سوزاند
و من آه شدم تمامی ِ آسمان را به گناه آخرین ناله
می خواهم بخندی
خنده ای از اعماق اقیانوس تن ِ کوچکت به روی دریاها
ای سرود دریا
مقدسم
پاک ترین رویا
موجی بزن
در ساحل ِ وحشتناک سکوت ِ من
در بهت ِ مغموم ِ خون من
در نگاه ِ خیره ی مانده به درم
...
موجی
.
.
...
من به ظلمت ِ خیس ِ شب می پیوندم
جرقه های بهار گوش می دهم
خیره بر وحشت ِ اتاق
دیوار
...
آوار ِ آخرین را انتظار می کشم
...
تا غم هایت
کنار بال های ِ گناه کارم به اعماق ِ زمین فرو رود
و از دستان کوچکت
بالهایی بسازم
آینه گون
تا در آن بخندی
تا در آن
noghate cheshmgire aks , bakhsh haye saye va roshane in asar hastand...
hamishe negahe motefavet be yek mozoo , asare motefaveti ro khalgh mikone !
noe negahe shoma ham dar in asar sotoodanie.
jesaratan man daste bandiye Abstract & Conceptual ro baraye in asar monaseb tar midoonam(nazare 1 amator)
EXIF aks ham gooyaye kontrole noore khoob shoma hast...
lezat bordam
movaffagh bashid